Ik schrijf over wat dichtbij is.
Over liefde, ouder worden, verlangen, verlies.
Het gewone leven.
Ik heb geen grote antwoorden.
Ik schrijf om een licht te laten schijnen
op wat er in al zijn eenvoud en ondanks alles
gezien, gevoeld en ervaren wordt.
Aldrik Krot is de naam waaronder troubadour Rob Krot zijn gedichten en verhalen publiceert en voordraagt. De naam Aldrik is die van zowel zijn vader als grootvader en leeft zo in een derde generatie voort.
Nog Steeds Dansen is een bundel van vijftig gedichten, verdeeld over vijf afdelingen, over het ouder worden. Een tuin met dertien bloempotten. Een camping. Samengeknepen knieƫn in de trein. Iemand die je plots mijnheer noemt. Vanuit zulke kleine, alledaagse momenten groeit een zoektocht naar houvast wanneer zekerheden verschuiven: in huis en tuin, onderweg, aan zee, in stilte, schaamte en verlangen.
De gedichten zijn aards, kwetsbaar en soms wrang geestig. Ze kijken zonder omwegen naar verlies, nabijheid en de koppige wil om te blijven beminnen, en raken ook aan de eindigheid van het leven. De bundel wil gesprekken openen over hoe we onderweg verbonden kunnen blijven en ertoe kunnen blijven doen.
Wat overblijft is geen antwoord, maar een houding: blijven kijken, blijven ademen, blijven voortgaan, samen, zonder te verkrampen.
Aldrik Krot schrijft als muzikant en troubadour vanuit een grote liefde voor taal, ritme en het kleine detail. Hij draagt voor en zingt.
zie ook:
https://www.robkrot.nl